วิกฤตการณ์น้ำมันโลกซึ่งเกิดจากความขัดแย้งในตะวันออกกลางและการหยุดชะงักของช่องแคบฮอร์มุซไม่ได้จำกัดอยู่เพียงภาคพลังงานอีกต่อไป ได้พัฒนาไปสู่ "วิกฤตทุกอย่าง" ที่กระเพื่อมไปทั่วทุกมุมของเศรษฐกิจโลก ส่งผลกระทบต่อประเทศต่างๆ ทั่วทุกทวีป
สำหรับแอฟริกา วิกฤติครั้งนี้ก่อให้เกิดความเสี่ยงร้ายแรง ตะวันออกกลางมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับการค้าและการจัดหาพลังงานของแอฟริกา ความตึงเครียดที่ยืดเยื้ออาจกลายเป็นวิกฤตค่าครองชีพทั่วทั้งทวีปอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ราคาน้ำมันและอาหารสูงขึ้น ค่าขนส่งและค่าประกันที่สูงขึ้น และ อัตราแลกเปลี่ยนและการเงินสาธารณะที่ตึงเครียด
ในเอเชียซึ่งเป็นศูนย์กลางการผลิตของโลกมีผลกระทบทันที การขาดแคลนปิโตรเคมีขัดขวางการผลิตสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวัน ตั้งแต่ถุงพลาสติกไปจนถึงเวชภัณฑ์ ในยุโรป ต้นทุนพลังงานที่สูงส่งผลกระทบต่อผลผลิตทางอุตสาหกรรม ในขณะที่ในอเมริกา แม้แต่ประเทศที่อุดมไปด้วยพลังงานก็ต้องเผชิญกับราคาเชื้อเพลิงที่พุ่งสูงขึ้น เนื่องจากน้ำมันเป็นสินค้าโภคภัณฑ์ที่มีการซื้อขายทั่วโลก
สำหรับจีนซึ่งเป็นผู้นำเข้าน้ำมันรายใหญ่ วิกฤตกระทบโดยตรง ราคาน้ำมันระหว่างประเทศที่พุ่งสูงขึ้นส่งผลให้ต้นทุนน้ำมันสำเร็จรูปในประเทศพุ่งสูงขึ้น ส่งผลให้มีการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมเชื้อเพลิงของสายการบินในประเทศเพิ่มขึ้นอย่างมาก โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน ราคาน้ำมันในตลาดโลกที่สูงขึ้นได้นำ ภาวะเงินเฟ้อจากการนำเข้า ส่งผลให้การผลิตในประเทศและค่าครองชีพสูงขึ้น
วิกฤติไม่มีการแก้ไขอย่างรวดเร็ว แนฟทาซึ่งเป็นผลพลอยได้จากปิโตรเลียมที่สำคัญซึ่งไม่มีสารทดแทน กำลังขาดแคลนทั่วโลก ส่งผลให้ประเทศต่างๆ มีสิทธิ์ขอความช่วยเหลืออย่างจำกัด โดยจะยังคงชั่งน้ำหนักการเติบโตทั่วโลก ผลักดันอัตราเงินเฟ้อ และปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ความมั่นคงด้านพลังงาน ของหลายประเทศ
